Myanmar Friends Day Poems

“တစ္ကုိယ္ခြဲ´´

MMFD — Fri, 17 Feb 2012 01:15:24 +0000

မၾကာခင္ ေႏြကုိေရာက္ျပန္ဦးေတာ့မယ္

(ဒါမ်ား အဆန္းလုပ္လုိ႔…၊ ေဆာင္းၿပီးရင္ ေႏြေရာက္တာ ဆန္းသလား…)

႐ြက္၀ါကေလးေတြ… ေလ႐ူးကေလးေတြ… ဥၾသကေလးေတြ…

(အမယ္… ကဗ်ာဆန္ေနျပန္ၿပီ…၊ အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္တုန္း…)

ရင္ဘတ္ကုိထိန္းရတာ မလြယ္ဘူး

(ထိန္းရတာ မလြယ္ရင္… ေျခာက္ေပါင္တူနဲ႔ ထုခုိင္းလုိက္…)

လြမ္းတယ္… ေကာင္မေလးရယ္… လြမ္းတယ္…

(ေကာင္မေလးေတြက အမ်ားႀကီး…၊ ဘယ္ေကာင္မေလးလဲ ႐ွင္းေအာင္ေျပာ…)

မင္းရဲ႔အၿပံဳးႏုႏုကေလးကုိပဲ

(အၿပံဳးႏုႏုကေလးကုိ ဘာလုပ္မွာလဲ…၊ ျပဳတ္ၿပီးေတာ့ သုတ္စားမွာလား…)

အေ၀းကေန လွမ္းေငးေနရတယ္

(အေ၀းက မေငးလုိ႔ ဘယ္က ေငးခ်င္ေသးလဲ…၊

ေတာ္ၾကာ… အနီးကသြားေငးလုိ႔ ပါး႐ုိက္လႊတ္လုိက္မွ ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနဦးမယ္…)

ဒီလုိပဲ စိတ္ကုိ ေပ်ာ္ေအာင္ေမြးေနရ။

ထြန္းလင္းသစ္(ကန္႔ဘလူ)

ငဘ ေက်ာမြဲဟာ မြတ္သိပ္ေနဆဲဆိုရင္, စင္ထြက္လာတဲ့ ေသြးေတာင္ သံဓာတ္နည္းေနတယ္

MMFD — Thu, 16 Feb 2012 11:56:51 +0000

အေရးထဲမွာရယ္တဲ့ အရာေပၚ

ငါတို႔ ေန႔ရက္ေတြကို ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕တစ္ခ်ဳိ႕က ခူးခပ္စားေသာက္ၾက၊

ေကာင္းကင္က ျပာစင္ မေန၊ ေတာအုပ္ကလည္း စိမ္းညြန္႔ မေနေသး

အခု ေခြးလို ေမာင္းခံရ၊ အခု အေၾကြး ပုိေတာင္းခံရ၊ အခု အေရးဆို အေၾကာင္းကံ မလွ

ဆင္ျခင္ၾကဦးေပါ့၊ ရာသီစာ.. အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ။

ေဟ့… တိဟိတ္ၾကန္အင္ စံုလင္ခဲ့ေပတာပဲကြယ့္

ဒါေပမယ့္ အဇာတသတ္နဲ႔ ေဒဝဒတ္ဟာ အျခားျဖစ္စရာ မရွိဘူး။

အလံုးစံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ဓားလွံေလးျမား လႊားကာ ၾကားနဲ႔

ဥပေစၦဒက က်ည္ဆံဖ်ားေတြမွာ အႏွံ႕အျပား က်ရႈံးလိမ့္။

” ဆရာ မေသခင္ တကယ့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအစစ္ကို ေတြ႕ျမင္ၾကားသိခ်င္ “… ၿပီးၿပီ။

” ခႏၱီ ပရမံ တေပါ တိတိကၡာ”.. နစ္ခ်င္း အတူတူေတာင္ ျဖဴ/နီ ဟက္တက္ကြဲ။

ဆရာေဖ လိုဆဲရင္လည္း ကိုယ္ မခ်ိ၊ ကိုယ့္အမိဆီပဲ ျပန္ဝဲမယ့္ ေခတ္

အေဟာင္းအျမင္းေတြ အပုပ္အသုိးေတြနဲ႔ အရွက္မလံု ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ေတြရဲ႕ ေခတ္

ဟုိေခတ္ကလို အစြဲအလမ္္းေတြနဲ႔ ဘယ္ယိမ္းညာယိမ္း တိမ္ေတာင္ေတြ ဒိန္းတလိန္းလိန္း ေခတ္

ေကာင္းကင္, ေတာအုပ္, ေျမလႊာ၊ ရုပ္နာမ္ခႏၶာ အႏွံ႕အျပားရာသီဥတုမွာ

အသစ္ေတြခ်ည္း ျဖစ္ဖုိ႔ အေရးႀကီး၊ ဒါေပမယ့္ ဒါဒါေတြခ်ည္း ထထေတာက္တဲ့ ေခတ္

ငါတို႔ေန႔ရက္ေတြကိုခ်ည္း အစီအစဥ္အရ ခူးခပ္စားေသာက္ေနၾကတဲ့ ေခတ္။

စားပြဲေတြဟာ အခုထိ အလုပ္မျဖစ္ေသးဘူး။

မိုးေကခမ္း

“ေသၾကည့္´´

MMFD — Fri, 03 Feb 2012 08:11:10 +0000

တကယ္ေတာ့ ဒီကဗ်ာကုိ သခၤ်ဳိင္းကုန္းအ၀င္၀မွာ ထုိင္ၿပီးေရးခဲ့တာ
မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီေလာက္ႀကီး လက္ေတြ႔ဆန္ေနဖုိ႔ မလုိဘူးေလ။
ေတြးၾကည့္ရင္ ေျပးၾကည့္တာထက္ ဟုိမွာ လူေတြအမ်ားႀကီး
မျမင္ဘူးလား။ ငုိတဲ့သူေတြကလည္း ငုိလုိ႔၊ စကားေျပာသူေတြကလည္း
စကားေျပာလုိ႔၊ ေသတဲ့သူကလည္း ေသေနတာ ၾကည့္စမ္း ပက္လက္ႀကီး။
မီးခုိးေခါင္းတုိင္က မီးခုိးေတြအူလုိ႔ ျမင္ကြင္းကေတာ့ ေရာင္စံုပဲ
ေသေနတဲ့ လူ၊ ငုိေနတဲ့ လူ၊ စကားေျပာေနတဲ့ လူ၊ ေပါက္ျပားကုိင္ထားတဲ့ လူ၊
အေလာင္း မ,ေနတဲ့ လူ၊ မီးထုိးေနတဲ့ လူ၊ ေျမႀကီးဖုိ႔ေနတဲ့ လူ၊ ေသတာေတာင္
မတူတဲ့လူေတြ။ လြမ္းသူ႔ပန္းေခြက ပန္းေလးေတြလည္း ဒီေနရာမွာ
မ်က္ႏွာခပ္ငယ္ငယ္။ ၀င္လာၾကတယ္ အေရးတႀကီး၊ ထြက္သြားၾကတယ္
အေရးတႀကီး၊ ကုိယ္ပုိင္ကား၊ ငွားလာတဲ့ကား၊ နာေရးကူညီမႈက ကား၊
အုပ္ဂူေလးေတြကလည္း မညီမညာ၊ ေျမပံုေလးေတြကလည္း မညီမညာ၊
လူေတြကလည္း မညီမညာ၊ ေအာ္ေအာ္ၿပီးငုိေနတဲ့စကားထဲမွာေတာင္
ညီညီညာညာ မ႐ွိဘူး။ မိန္းမ/ေယာက္်ား အဖုိး/အဖြား လူႀကီး/လူငယ္
အျဖဴ/အမည္း ဆင္းရဲ/ခ်မ္းသာ ေသပံု/ေသနည္း အက်င့္သီလ႐ွိ/မ႐ွိ
အခုေျပာေနတဲ့သခၤ်ဳိင္းကုန္းထဲမွာ ဒါမွမဟုတ္ သခၤ်ဳိင္းရဲ႔အျပင္ဘက္
လူ႔ေလာကထဲမွာ ထုိင္ၾကည့္ ထုိင္ၾကည့္ ထုိင္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္၊
သခၤ်ဳိင္းကုန္းအ၀င္၀မွာ ထုိင္ၿပီးေတာ့ၾကည့္ေနသလုိ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္၊
တေနကုန္ၾကည့္၊ ေန႔တုိင္းၾကည့္၊ ခဏခဏၾကည့္၊ မေသမခ်င္းၾကည့္၊
ေတြးေတြးၿပီးၾကည့္၊ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ျပန္ၾကည့္၊ ေသၾကည့္ ေသၾကည့္
ေသရဲေအာင္ ေသၾကည့္။

ထြန္းလင္းသစ္(ကန္႔ဘလူ)

မွာတမ္း

MMFD — Wed, 11 Jan 2012 04:59:35 +0000

ကန္႔လန္႔ခံတာ မဟုတ္ပါဘူး

သင္႔စြမ္းရည္ကို ႀကိမ္တို႔လိုက္တာပါ

ဆို႔နင္႔ခဲ႔ရတယ္ဆိုရင္လည္း သင္ဒီထက္ရင္႔က်က္ေစဖို႔ပါ

ေကာက္က်စ္တဲ႔ အၿပံဳး

မာယာစြက္တ႔ဲ အၿပံဳး ေတြကို ေျမျမဳပ္လိုက္ဖို႔

အေကာင္းဆံုးအခ်ုိန္ကို ေရာက္ရွိေနပါၿပီ

( အဲ႔ဒီ အၿပံဳးမ်ဳိးေတြ သံုးခဲ႔ဘူးတယ္ဆိုရင္ေပါ႔ )

အသိဥာဏ္

လုပ္ေဆာင္မွဳ

ခံႏုိင္ရည္စြမ္း

ဒါေတြကိုလည္း အင္အားႀကီးေစပါ

ခပ္မာမာ တုန္႔ျပန္ႏုိင္ဖို႔ဆိုတာက

အျပင္းအထန္ ေလ႔က်င္႔ထားဖို႔ လိုအပ္တယ္ေလ

ကိုယ္႔တာဝန္ ကိုယ္ေက်ေၾကးေပါ႔

ျဖစ္လာႏုိင္တဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီးျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ သေဘာေလးေတြကိုေတာ႔

( အခ်ိန္မကုန္ေစဘဲ )

မၾကာခဏ ႏွလံုးသြင္းပါ

ဆိုလိုတာက သတိထားပါ

မွန္မွန္ကန္ကန္ ျပဳလုပ္မွသာ

စစ္မွန္တဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳကို ရတတ္တာပါ

သင္ဟာ …

သင္႔ရဲ႕ ပစၥဳပန္ သမုဒၵရာျပင္မွာ

မာလိန္မွဴးေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖိုု႔ လိုအပ္ပါတယ္

သင္႔ရဲ႕ အခု အခက္အခဲေတြဟာ

သင္႔ အနာဂတ္အတြက္ အခြင္႔အေရးေတြပါ

ဘာမွမဟုတ္တဲ႔ အရာကေလးတစ္ခုက

လိုအပ္တာနဲ႔ အံဝင္ခြင္က် ျဖစ္သြားတဲ႔ အခါ

အရာဝင္တတ္ပါတယ္

ကို္ယ္ေတာ္ေၾကာင္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ရွင္းျပရတာ

လူေပါႀကီးျဖစ္တတ္တယ္

ရခဲလွတဲ ႔ လူ႕ဘဝ ေနရတဲ႔ အခ်ိန္ခဏေလးမွာ

စိတ္ခ်မ္းသာမွဳရဖို အေရးႀကီးပါတယ္

အဲ႔ဒီထက္

မွန္ကန္တဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳ ျဖစ္ဖို႔က ပိုအေရးႀကီးပါတယ္ …..။ ။

ရာဇ၀င္ (ဒီပဲယင္း)

ပိတ္ဆို႕ေနေသာ တံခါးမ်ား

MMFD — Wed, 11 Jan 2012 04:44:48 +0000

“ျဖစ္,ခ်ဳတ္”
ဘ၀က ရက္တိုစာခ်ဳပ္ကေလး
လွ်ာဖ်ားေလးတင္ ကြယ္ပသြားႏိုင္တယ္.
ဆိုေတာ့..။

ရလာခဲ့တဲ့ ရခဲဘ၀
ဘယ္လိုေဆးအလွေတြနဲ႕ ျခယ္သခဲ့ေလမလဲ…?
မ်က္၀န္းမွာေတာ့..
ျဖဴ,မဲ မကြဲ နားလည္မႈေတြက အခ်ိဳးတက် လြဲလို႕..။

တဦး ကို တဥၤီး
ေမးရိုးကားယားယားနဲ႕ လက္ညွဳိးခ်င္းျပိဳင္ထိုး
ခ်ံဳခိုေနရသူမ်ားက..
က်ီးလန္႕စားစားသလို မ်က္ခံုးတလႈတ္လႈတ္
ေန႕ညမေရြး ရွင္သန္ျခင္းကို ပါဆယ္ထဲ ထိုးသိပ္ထားရ..။

ဆန္႕ထားတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ စပ္ဟပ္မိဖို႕အေရး
ဘာလို႕ ၾကန္႕ၾကာ ေျခာက္ျခားေနၾကပါလိ္မ့္
အမွားရံထားတဲ့ အမွန္တရားအတြက္
အေလ်ာ္စားမျပန္ႏိုင္ေသာ ျမဳတ္ႏွံခဲ့ရပံုမ်ား
ခုထိ ျမင္ကြင္းထဲ ေ၀့၀ိုက္ေနေသး..။

လိုအပ္မယ္မထင္ေတာ့ဘူး အေမ
ကို္ယ့္ဘ၀ကိုယ္ စိတ္ၾကိဳက္ပံုေဖာ္ခြင့္မရတဲ့ ကမၻာမွာ
မနက္ျဖန္ကို….
စာလံုးေပါင္းတတ္ဖို႕ဆိုတာ……………။ ။

ညီသား

“လေရာင္ဆန္းတဲ့ ညခ်မ္းေလး´´

MMFD — Fri, 23 Dec 2011 05:52:41 +0000

သူ႔မ်က္၀န္းေတာက္ေတာက္ကေလးနဲ႔
တစ္ေလာကလံုးကုိ ၿပံဳးၾကည့္ေနတယ္
အလင္းဓာတ္ေအးေအးျမျမမွာ
ကုမုျဒာၾကာေတြ သင္းေနေအာင္ပြင့္ၿပီ
ၾကယ္ကေလးေတြ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္
တိမ္ကေလးေတြ တေ႐ြ႔ေ႐ြ႔ျဖတ္သြား
ညကုိအလွဆင္ထားတဲ့ပန္းခ်ီကားေလ
ေလညင္းေလး တေသြ႔ေသြ႔အေႏွာ့မွာ
စိမ္းျမျမသစ္ကုိင္းေတြေဆာ့ကစားေနပံုက
သူ႔အလင္းနဲ႔ပနံတင့္လွတယ္
အဲဒီလုိေအးခ်မ္းတဲ့ညခင္းေလးထဲ
စိတ္ကုိေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးလႊတ္တင္ၿပီး
လရထားနဲ႔ခရီးထြက္ခဲ့တယ္။

ထြန္းလင္းသစ္(ကန္႔ဘလူ)

ျမစ္တစ္စင္းရဲ့ အကိုင္းအခက္မ်ား

MMFD — Fri, 23 Dec 2011 05:50:31 +0000

တစ္ေယာက္က ေလျပည္ေလးဆိုရင္

က်န္သူေတြက ပန္းခင္းႀကီး

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ တစ္ေယာက္သတင္း တစ္ေယာက္ သင္းေစတဲ့သူ။

တစ္ေယာက္က လိႈင္းၾကက္ခြပ္ဆိုေတာ့

က်န္သူေတြက ပင္လယ္ျပာ

အဲဒါပဲ

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ၾကားမွာ တလက္မေတာင္ အကြာအေ၀းမရွိတဲ့သူ။

လုပ္မိတဲ့အမွားကို ဖံုးကြယ္တာမဟုတ္ဘူး

မမွားရေအာင္ လက္တြဲကူတာ……….သူငယ္ခ်င္း။

တြင္းထဲကို ေျခကၽြံက်

တြင္းႏႈတ္ခမ္း၀ကေနဆြဲကူတာ… သူငယ္ခ်င္း။

အားနည္းခ်က္ေတြ ျမင္သိ

ကူညီေပးခ်င္စိတ္က လြဲရင္ အျခားအေရာင္မရွိသူ…. သူငယ္ခ်င္း။

ပုခံုးေပၚက ေသာက

အတူတကြ ေပါ့ပါးေစသူ…. သူငယ္ခ်င္း။

အတြန္႔အေကာက္မရွိဘဲ တစ္ေၾကာင္းတည္းစီးတဲ့ျမစ္

အျဖဴအမည္း အေရာင္မကြဲတဲ့ေကာင္းကင္

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ

ေလာကဓံကို ဖြင့္အန္ထုတ္စရာ အိုးတစ္လံုးလည္း ျဖစ္ရဲ့။

“သင္အေမွာင္ထဲမွာ ရွိတဲ့အခါ

သင့္ သူငယ္ခ်င္းက လထြက္ေအာင္လည္း ကူေအာ္ေပးသတဲ့”

ကေလးကလားဆန္လည္း

စြမ္းသေလာက္ေလးေတာ့ ေဘးမွာရပ္ေနမယ့္သူဟာ သူငယ္ခ်င္းတဲ့။

ရင္းႏွီးသထက္ ရင္းႏွီးလာေတာ့ အစအေနာက္ မကင္းၾက

ခဏ ခဏ က်ီစားၾက

ရန္စတိုင္း အၿငိဳးအေတး မရွိသူ…. ။

အေမမတူ

အေဖကြဲ

ေျမျပန္႔သူ

ေတာင္ေပၚသား၊

ေျမလတ္ၿမဳိ႕က ရင္းခ်ာေတြ

ညီရင္းအစ္ကို ေမာင္ရင္းႏွမ

သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့အခါ

နာမည္ရင္းေခၚဖို႔ေမ့

ဘ၀တေကြ႕လံုး

“သူငယ္ခ်င္း” ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းနဲ႔တင္

အျဖဴေရာင္ေသြးေတြ တဒုတ္ဒုတ္ျမည္ေအာင္ လွည့္ပတ္တယ္…။

ႏွင္းႏုလြင္

14၊ 12၊ 2011